W ten letni, wakacyjny czas zapraszamy Państwa na kolejny wernisaż do Galerii Wydziału Sztuki UWM Stara Kotłownia. Wystawa "Światło i Obecność" to spotkanie dwóch odmiennych, a zarazem bliskich sobie wrażliwości malarskich.
W obrazach Tadeusza Bałakiera światło prowadzi przez pejzaż i naturę ,odsłaniając to, co ulotne.
W malarstwie Iwony Dombek-Rybczyńskiej obecność człowieka, emocji i koloru otwiera przestrzeń osobistych przeżyć.
Wspólna wystawa jest zaproszeniem do dialogu z obrazem, pełnego uważności, ciszy i własnych odkryć.
Tadeusz Bałakier (ur.1958r.w Sokółce). Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie uzyskał dyplom na Wydziale Malarstwa w pracowni prof. Leszka Misiaka.
W swojej twórczości koncentruje się na pejzażu i naturze, poszukując relacji między światłem, przestrzenią i przemijaniem. Jego obrazy są próbą zatrzymania tego, co ulotne, oraz zapisu uważnej obserwacji świata.
Twórczość Iwony Dombek- Rybczyńskiej wpisuje się w nurt współczesnego malarstwa figuratywnego, czerpiącego z tradycji ekspresjonizmu i symbolizmu. Najważniejszym motywem jej prac jest człowiek, a szczególnie kobieta, którą ukazuje nie jako realistyczny portret, lecz jako nośnik emocji, duchowości i uniwersalnych doświadczeń. W swojej pracy odchodzi od wiernego odtwarzania rzeczywistości na rzecz przekazywania stanów psychicznych i wewnętrznych przeżyć.
W jej swobodnym geście malarskim widoczny jest wpływ ekspresjonizmu manifestujący się w dynamicznej kompozycji oraz intensywnej, często kontrastowej kolorystyce. Środki formalne zostają podporządkowane ekspresji emocjonalnej – deformacja formy, syntetyczne ujęcie postaci i wyrazista faktura malarska służą budowaniu napięcia oraz podkreślaniu nastroju obrazu. W tym ujęciu kolor staje się autonomicznym środkiem wyrazu, podobnie jak w malarstwie ekspresjonistów początku XX wieku.
Równocześnie twórczość Iwony Dombek- Rybczyńskiej odwołuje się do tradycji symbolizmu, w której przedstawione motywy nabierają znaczeń metaforycznych. Kobieta w jej obrazach staje się symbolem życia, siły, przemiany i wrażliwości, natomiast elementy natury – rośliny, zwierzęta, światło czy przestrzeń – odnoszą się do cykliczności życia, duchowości oraz relacji człowieka z otaczającym go światem. Symbol, którym operuje, nie jest jednoznaczny lecz otwarty na interpretację, co pozwala odbiorcy odnaleźć jego własne znaczenie i emocje.
Istotnym źródłem inspiracji pozostaje także natura, którą artystka traktuje nie jako realistyczny motyw pejzażowy, ale jako metaforę procesów zachodzących w ludzkiej psychice. Buduje w ten sposób dialog między światem zewnętrznym, a wewnętrznym, ukazując wzajemne przenikanie się emocji, pamięci i doświadczeń.
„Z mojej perspektywy moje malarstwo, można interpretować jako współczesną kontynuację idei ekspresjonizmu i symbolizmu, wzbogaconą o indywidualny język malarski. Moje obrazy łączą emocjonalną siłę wyrazu z wieloznacznością symboli, tworząc dzieła, które angażują odbiorcę zarówno na poziomie estetycznym, jak i intelektualnym oraz skłaniają do refleksji nad kondycją człowieka, jego tożsamością i miejscem w świecie…”