Podczas tego spotkania z 𝐜𝐢𝐬𝐳ą 𝐢 𝐦𝐞𝐝𝐲𝐭𝐚𝐜𝐣ą nie będzie niczego do zrobienia.
.
Nie trzeba się będzie starać, osiągać, udawać, a nawet rozmawiać.
.
Internet i ekrany odejdą na kilka godzin w zapomnienie, zdjęcia będą robić nasze oczy, a relacje pozostaną zapisane wyłącznie w matrycy pamięci.
.
𝐁𝐫𝐳𝐦𝐢 𝐰𝐲𝐰𝐫𝐨𝐭𝐨𝐰𝐨?
.
Raz na kilka miesięcy prowadzę rewolucyjny ze względu na swoje tempo i analogowość Dzień Ciszy z medytacją. Jest to okazja do zadbania o siebie - bez presji i nadmiaru bodźców. Jest to też sprzeciw wobec kultury osiągania, "meldowania się", epatowania sukcesem i "zaliczania" doświadczeń. Tutaj niczego nie będziemy zaliczać ani osiągać, będziemy wyłącznie obserwować, przez 7 godzin BYĆ: sobą, człowiekiem, częścią grupy, oddychającym ciałem, snującym swoją opowieść umysłem, impulsami emocji piętrzącymi się i opadającymi jak fala. Tyle wystarczy.
.
Będzie to okazja - jak nigdy na co dzień - bliżej się sobie samym poprzyglądać - dokładnie takim, jacy jesteśmy, z wszystkimi naszymi wspaniałościami i niedoskonałościami, komfortem i dyskomfortem, odwagą i słabością - bo wszystkie one są w porządku dokładnie takie, jakie są na ten moment - są ludzkie. Ten dzień jest po to, by móc wszystko, co w nas, otoczyć życzliwą, wspierającą UWAGĄ. Co z tym potem zrobimy, to już temat na kiedy indziej. Podczas Dnia Ciszy wystarczy z tym pobyć. Często jest tak, że już samo danie temu życzliwej uwagi coś zmienia.
.
Będziemy więc zanurzać się w różne 𝐩𝐫𝐨𝐰𝐚𝐝𝐳𝐨𝐧𝐞 𝐩𝐫𝐚𝐤𝐭𝐲𝐤𝐢 𝐦𝐞𝐝𝐲𝐭𝐚𝐜𝐣𝐢 𝐦𝐢𝐧𝐝𝐟𝐮𝐥𝐧𝐞𝐬𝐬 𝐢 𝐜𝐨𝐦𝐩𝐚𝐬𝐬𝐢𝐨𝐧: siedzące, leżące, w bezruchu i w ruchu.
.
Będziemy też spacerować, jeść przepyszny posiłek, wsłuchiwać się w dźwięki otaczających nas łąk i lasów.
.
Celowo wycofamy się z rozmów, zatapiając się w szlachetną ciszę - wtedy będzie więcej widać i odpoczynek będzie miał inny wymiar.