Gest werbalny ORFEO ‘70 to dzieło, w którym język przechyla się w rdzenny wymiar
cielesności.

Od 2016 roku podróżuje pomiędzy Polską, Wielką Brytanią i Włochami gdzie jest prezentowany w trzech, adekwatnych do miejsca wykonania, wersjach językowych.
Wiosną 2016 roku reżyser Dawid Żakowski, oraz autor scenariusza i wykonawca Kamil Adamus, wykazali się znakomitym zrozumieniem idei partnerstwa tworząc sceniczną opowieść o rzadkim dziś poziomie niezależności względem obowiązujących koniunktur ideologiczno-wykonawczych.
ORFEO ‘70 wiedzie nas przez rozdroża minionego stulecia, sugerując, iż szlak do Eurydyki polega na wsłuchiwaniu się w głosy tych, z którymi czas uporał się równie lekko jak upora się z nami: w głosy poetów, vide niemieckojęzyczny Paul Celan i rosyjskojęzyczny Osip Mandelsztam, oraz w głosy naszych polskich przodków: matek, ojców, babć czy Dziadów.
W celu sprostania licznym wymogom performatywnym wykonawca operuje wielorakim rodzajem dyskursu: słowo, pieśń, pismo jak i intuicyjnie poprowadzona cielesność.
Techniki mnemotechniczne zastosowane w ORFEO ‘70 alegoryzują trwanie wydarzeń i służą rytualizacji przestrzeni performatywno-prywatnej.
Historyczne konstelacje europejskich dziejów, zapośredniczone poprzez opisany powyżej gest werbalny, odzyskują należne im miejsce na przedpolach naszej pamięci i chronią słowo przed pustkowiem neoliberalno-postmodernistycznych reasumacji.

Kamil Adamus- artysta interdyscyplinarny, w swej twórczości eksploruje punkty styczne pomiędzy sztuką rytuału i sztuką niereprezentacyjną. Główne media jego twórczości to teatr fizyczny, pieśń źródłowa oraz sztuki audiowizualne absolwent Wydziału Sztuk Performatywnych londyńskiej RCSSD oraz współtwórca The Bones Theatre od 2016 kontynuuje pracę nad performatywnym gestem werbalnym ORFEO ‘70 służącym
pogłebieniu rytualnego aspektu pamięci w wymiarze europejskim
obecnie ORFEO ‘70 funkcjonuje w trzech wersjach językowych: polskiej, angielskiej oraz włoskiej; planowana premiera wersji niemieckiej wiosna 2026 roku.